In de tentoonstelling bij galerie Hangar in Brussel trekt één blik onmiddellijk de aandacht: die van Maurice, de vader van de Belgische fotografe Charlotte Abramow. Een warme, tedere aanwezigheid die hier niet enkel onderwerp is, maar vooral ook een creatieve partner.
Je zou denken dat we in een wereld vol apps, schermen en slimme apparaten vooral op zoek zijn naar nóg meer technologie. Toch gebeurt er iets opvallends. Steeds meer mensen grijpen juist terug naar activiteiten waarbij je iets met je handen doet en niet constant naar een scherm hoeft te kijken. Denk aan leren gitaar spelen, vinylplaten, fotografie met een analoge camera, handgeschreven notitieboeken. Die trend draait niet alleen om nostalgie. Je wilt iets maken, voelen en beleven zonder dat alles meteen digitaal, snel en efficiënt hoeft te zijn. Juist dat langzamere tempo voelt verrassend prettig.
